Verwelkomingstekst gebracht door Koen Bogaert namens de stuurgroep van de Ronde Tafel van Socialisten:

Goedemorgen iedereen, beste kameraden,

In naam van de Ronde Tafel van Socialisten wil ik jullie allen van harte welkom heten op deze derde dag van het socialisme. Na twee succesvolle dagen in de Vooruit in Gent, zijn we verheugd en trots om jullie hier vandaag in De Singel in Antwerpen terug zo talrijk te mogen begroeten. Antwerpen is een stad met een rijke socialistische geschiedenis. Een geschiedenis met hoogtepunten maar ook dieptepunten. Maar vooral een geschiedenis waarop we kunnen voortbouwen en waaruit we kunnen leren in onze strijd voor een meer rechtvaardige toekomst. Ook al lijkt deze geschiedenis vandaag misschien veraf, als iets dat behoort tot het verleden als we sommigen mogen geloven, dan bewijst deze zaal vandaag, deze dag van het socialisme, dat Antwerpen nog altijd een linkse stad is en dat ook zal blijven.

Koen BogaertDe Ronde Tafel van Socialisten bestaat nu al meer dan vier jaar. We zijn een bond gezelschap van vakbondsmilitanten, kunstenaars, academici, en andere activisten. En ik wil dan ook mijn collega’s van de Stuurgroep en van de Algemene vergadering bedanken voor hun praktische en inhoudelijk inzet om van deze dag opnieuw een succes te maken. Daarnaast wil ik ook onze vele sponsors bedanken voor hun solidariteit. Zonder de steun van verschillende ABVV-centrales en andere sociale organisaties waren we vandaag hier niet allemaal samen. De lijst is te lang om hier op te sommen maar je vindt ze terug op onze website.

Met deze dag hebben we zowel een bescheiden als een ambitieus doel voor ogen. Bescheiden omdat niemand van ons beweert het grote gelijk in pacht te hebben. We willen links niet verenigen onder één koepel, één lijst of één enkele sociale beweging. We willen vooral een open initiatief zijn waar syndicalisten, feministen, sociaaldemocraten, marxisten, anarchisten, linkse ecologisten, enzovoort… samen komen om te discussiëren, te denken en te doen. Maar we zijn ook ambitieus. We hebben een duidelijk doel voor ogen. Want we willen iedereen ter linkerzijde bijeenbrengen om los van partijpolitieke of electorale overwegingen te discussiëren over politiek, over de andere samenleving van morgen, over het leven na dit vreselijke kapitalisme van vandaag. Hopelijk kunnen we een volgende stap zetten in die richting met deze Derde dag van het Socialisme.

Tot slot wil ik ook nog iets zeggen over het kernthema van vandaag, namelijk concurrentie en solidariteit. Deze rode draad is het resultaat van onze inhoudelijk discussies in de Algemene Vergadering van de Ronde Tafel. Het thema concurrentie en solidariteit betekent niet dat we op zoek gaan naar een manier hoe we beide met elkaar in evenwicht kunnen brengen. Integendeel, we gaan voor een samenleving waarin solidariteit centraal staat en we zeggen neen tegen de concurrentie-obsessie die ons leven vandaag beheerst. We gaan in tegen de politiek die de concurrentie propageert binnen een maatschappij waarin we vooral worden aangemoedigd om enkel aan onszelf te denken, om competitief te zijn, om individueel verantwoordelijk te zijn voor onze eigen toekomst, om de andere vooral te beschouwen als een mogelijke concurrent in een systeem waarin ieder individu meer en meer wordt gereduceerd tot een product (een arbeidsproduct), in een maatschappij waarin solidariteit met uitsterven bedreigt is. Daarom kiezen wij voor solidariteit.

En we zijn gelukkig niet alleen. Vele mensen in de wereld komen vandaag op voor meer solidariteit en sociale rechtvaardigheid. Zij hebben ook onze solidariteit nodig. Denk maar aan de vele demonstranten in de straten en op de publieke pleinen van de Arabische wereld, aan de indignados uit Spanje, Griekenland en Portugal, aan de occupiers in de Verenigde Staten, Mexico, Chili, Brazilië, Turkije, Nigeria, aan de stakende arbeiders in Zuid-Afrika, China, Bangladesh, enz. De strijd voor een solidaire maatschappij begint misschien voor ieder van ons op het lokale niveau. Maar daar eindigt het niet. We moeten solidair zijn met de 99% overal in de wereld, en we moeten ons verenigen tegen de tenoren en architecten van het mondiale financiële kapitalisme. Want de 1% zit veilig in hun gated communities, in hun sjieke hotels, op hun jachtboten. Zij zijn overal en nergens. Zij leven niet midden in die steden en buurten die ze onleefbaar maken voor diegenen die niet de middelen hebben om dagelijks rond te komen, om een huis te kopen, om hun huur te betalen. Laten we dus vooral niet vergeten dat de 1% hun politiek project, dat van de concurrentie, met hand en tand zal verdedigen. Maar als ik de strijdvaardigheid zie vandaag in de wereld, als ik deze zaal voor mij zie, dan moeten we hoopvol zijn. Want wij hebben een veel krachtiger politiek project: dat van de solidariteit.

Ik wens jullie allemaal een strijdvaardige dag.